امام صادق (ع) می فرمایند : إنَّ مِمّا يُزَيِّنُ الاسلامَ الاخلاقُ الحَسَنَةُ فيما بَينَ النّاسِ؛ خوش اخلاقى در بين مردم زينت اسلام است.

نامه ای از طرف یک بازنشسته ....

به نام خدا

*بازنشسته کیست و چه انتظاراتی دارد؟

بازنشسته کسی است که سی سال از بهترین سالهای عمر  خود را در دستگاههای دولتی و در خدمت رسانی به جامعه گذرانده است. معلم بازنشسته یک عمر بی حضور کیمیا از هر مسی زر ساخته و در ره ویران فکر و اندیشه اقلیم دانش و بینش گسترده ، و پرستار بازنشسته  این انسان فرشته خوی،روز شب چون پروانه عاشق و ساده ، در فضای سنگین بیمارستانها به گرد مرضای خویش چرخ زده و دیگر بازنشستگان به همین روی عمری تلاش و خدمت کرده اند تا به افتخار بازنشستگی نائل آمده اند.آنچه در پشت سر آنها به چشم می آید ،انجام وظیفه ،کارگشایی، گشودن گره های سخت اجتماعی، فرهنگی و اداری مردم بوده است.

دوره کودکی دوره عصمت و طهارت و دوره پیری دوره عقل و حکمت است،آری  بازنشستگان به راستی گنجینه ی بی بدیل جامعه و شایسته احترامند. امام جعفر صادق(ع)می فرمایند: احترام به سالمند تعظیم در برابر خداست.

در کشورهای پیشرفته بازنشستگی یکی از شیرین ترین و لذت بخش ترین دوران زندگی است چون بازنشسته آسوده از دغدغه کارهای اداری و اقتصادی اوقات زیادی را در کنار عزیزان خود می گذراند و به اموری که روزگاری آرزویش را داشته می پردازد .و اما با توجه به اینکه  مسئله بازنشستگی در کشور ما بصورت یک رویداد تلقی می شود و فرد به یکباره ، از شغل، مزایا و موقعیت اجتماعی خود جدا میگردد و وضع اقتصادی و معیشتی اش به هم می ریزد،سازگاری بازنشسته با موقعیت جدید چندان آسان نیست . و برای تقویت روحیه  و رفع دل مشغولی بازنشستگان و پیشگیری از نگرانی و افسردگی آن بزرگواران باید اصولی را رعایت نمود و آموزشهای لازم را در سطح جامعه ، خانواده  ، سازمان و حتی خود بازنشسته انجام داد تا بازنشسته بتواند با وضع جدید به سازگاری برسد.فرد بازنشسته پس از سالها کار و تجربه خود را فردی اندیشمند و کارشناس میشناسد، و انتظار احترام و برخورد مناسبی دارد که از جامعه خود پاسخ درستی را دریافت ننماید، روز بروز روحیه و نشاطش را از دست  می دهد. بازنشستگان خدایان آسایش و آرامش و امنیت در زندگی هستند و انتظار رفاه نسبی دارند،لذا حقوق و مزایای این عزیزیان باید به صورت منطقی و طبق افزایش دریافتی شاغلین دولت تغییر و افزایش یابد و جداً از نظر مالی مشکلی نداشته باشند و برای پر کردن اوقات فراغت ایشان اقدامات اساسی صورت گیرد . آنها علاقه مند هستند در هدایت و نظارت سازمان خویش دخالت داشته باشند این امر و احساس باید برای آنها فراهم گردد .بازنشسته  ها باید ، با احترام از سازمان خود جدا شوند و به مناسبتهای مختلف با سازمان خود در ارتباط باشند. خود باید آموزش ببینند که منبعد با خانواده چگونه برخورد نمایند، خانواده نیز ضمن گذراندن کلاسهای آموزشی و آشنایی با برخورد بازنشسته ، صبور ،مهربان و بردبار باشند و موقعیت جدید بازنشسته را درک نمایند. در تربیت فرزندان و اخذ تصمیمات خانوادگی با عنوان فردی  باتجربه و کاربلد مورد مشورت قرار گیرد .جامعه باید در حفظ حریم و حرمت شخصیت آنها بکوشد چون نیاز آنها در درجه اول داشتن هویت ،امنیت و حرمت است. تن سالم برای روان مهمانخانه است  و تن بیمار زندان ، لذا با عنایت به کهولت و آسیب پذیری به این بزرگواران باید آنها را از نظر اقتصادی بی نیاز کرده  و از نظر بهداشت و درمان کاملاً تأمین نمود.یکی از مهمترین کارهایی که برای بازنشستگان عزیز باید انجام داد، حفظ و در عین حال توسعه روابط اجتماعی آنهاست، حضور آنها در محافل دوستانه و خانوادگی و یا در جلسات اداری ، روحیه آنها را بالا برده در تأمین بهداشت روانی و آرامش آنها بسیار موثر خواهد بود .بازنشستگی تبلور یک عمر تجربه است و اگر جامعه ای خواسته ها و نیازهای این قشر با ارزش توجه نکند،به واقع به این معناست که به سرنوشت آینده خود بی اعتناست.

امید است کلیه دستگاه ها ی دو لتی ،غیردولتی و خصوصی  در اشاعه فرهنگ بزرگداشت این بزرگ مردان و بزرگ زنان میهن عزیزمان قدم های اساسی بیش از پیش بردارند تا امنیت خاطر وامنیت اقتصادی این عزیزان بصورت کامل فراهم گردد.

امید است بازنشستگان ارجمند، در پناه مهر خدایی پیوسته ایام باعزت و سلامت زندگی کنند.
                                                                                                                                                        نام محفوظ